An tseachtain seo caite, bhí mé i mo shuí ar bhinse sa pháirc nuair a tháinig madra mór, clúmhach, gan iall i mo threo. Dhéan sé boladh de mo bhróga, d'fhéach sé suas orm ar feadh soicind, agus ansin rith sé ar ais chuig an duine a bhí leis. Ní dhearna mé ach leanúint de mo chaife a ól. Ní raibh sé ach cúpla nóiméad ina dhiaidh sin gur thuig mé cad a tharla díreach ansin: faic. Gan buillí croí tapa, gan lámha allais, gan aon phraiseach. Dhá bhliain ó shin, bheadh an binse fágtha agam i rith na haiséirí sa chás céanna, agus bheadh an chuid eile den lá millte agam.
Táim ag scríobh an phoist seo toisc go raibh a leithéid de théacs uaim féin ag an am sin. Ní ó dhuine a thaitin madraí riamh leo agus nach dtuigeann cén fhadhb atá ann. Ach ó dhuine a d'athraigh taobh an bhóthair ar feadh na mblianta é féin agus ar féidir leis a rá inniu: Is féidir é. Go mall, le cúpla cliseadh, ach is féidir é. Táim ag roinnt anseo cad a chuidigh liom i ndáiríre, chomh cruinn agus is féidir.
Conas a thosaigh sé ar fad
Bhí mé thart ar sheacht mbliana d'aois nuair a leag madra aoire ár gcomharsana mé sa ghairdín. Ní dhearna sé greim orm, ach sheas sé os mo chionn, bhí sé ag tafann, agus is cuimhin liom go cruinn conas a mhothaigh a anáil agus cé chomh glórach is a bhí gach rud. Chuir na daoine fásta ar leataobh é mar rud neamhdhíobhálach: “Ní raibh uaidh ach imirt.” Domsa, ní raibh sé sin fíor. Ón lá sin amach, bhí madraí neamh-intuartha dom.
Thar na blianta, níor imigh an eagla, d'fhás sí in éineacht liom. Mar dhéagóir, chuir mé cóisirí ar ceal nuair a bhí a fhios agam go raibh madra ina chónaí ann. Níos déanaí, leag mé amach mo rith le nach mbeadh orm dul i mbóithre na n-amanna coisithe coitianta. Bhí a fhios agam gach cúinne sa chomharsanacht áit a mbíonn madraí ag tafann taobh thiar de chlaíocha, agus ghlac mé le bealaí fada. Má tháinig duine le madra i mo threo ar an gcosán, d'athraigh mé taobh an bhóthair, go minic caoga méadar roimhe sin, ionas nach mbeadh sé faoi deara. Sa cheann, bhí an scannán céanna ag rith gach uair: Brisfeadh an madra saor, léimfeadh sé orm, ghearrfadh sé greim.
Go fisiciúil, bhí sé seo mar seo: croí ag rith go dtí an scornach, anáil éadomhain, glúine bog, griofadach sna lámha. Uaireanta bhí sé go leor cliseadh clár madra taobh thiar díom chun mé a chur ar an airdeall. An rud a bhí tuirsiúil ná ní raibh sé ach an eagla féin, ach an t-airdeall leanúnach. Ní raibh mé riamh suaimhneach amuigh, mar go raibh cuid díom i gcónaí ag faire amach do mhadraí.
An pointe casadh
Ní raibh aon nóiméad mór drámatúil ann. Bhí sé níos mó ina shuim de rudaí beaga. Fuair mo chara is fearr madra, agus thug mé faoi deara nár thug mé cuairt uirthi beagnach ó shin. Thaitin sé liom nuair nár fhéach mé ar árasán toisc go raibh madra ina chónaí ar an urlár na talún. Agus uair amháin bhí mé ag soilsí tráchta, ar an taobh eile dachshund beag, go hiomlán suaimhneach, agus thrasnaigh mé an bóthar mar sin féin, gan ach gan a bheith ag fanacht in aice leis. Ansin shíl mé: Ní mian liom maireachtáil mar seo a thuilleadh. Déanann an eagla cinneadh ar mo bhealaí, mo thithíocht, mo chairdeas.
D'fhéach mé níos doimhne ansin ar conas a oibríonn eagla i ndáiríre, agus níos déanaí labhair mé le teiripeoir freisin. Is meascán é an méid a leanann de cad atá foghlamtha agam, agus cad a rinne mé féin.
Cad a bhí orm a thuiscint faoi eagla
Sula dtagann na leideanna praiticiúla, cúpla rud a d'athraigh gach rud dom nuair a thuig mé i ndáiríre iad.
Is córas aláraim í an eagla. Tá sé ceaptha sinn a chosaint, agus chuige sin téann an corp suas i soicindí: adrenaline, cuisle tapa, matáin teann. Mothaíonn sé sin uafásach, ach níl sé contúirteach. Ní bhfuair duine ar bith riamh bás de bharr buillí croí mar gheall gur ghabh dachshund thart. Tá an abairt seo banal, ach dúirt mé liom féin go minic é ar dtús: Tá sé seo míchompordach, ach níl sé contúirteach.
An dara ceann: tá cuar ag an eagla. Má fhanann tú i staid a spreagann eagla, ardaíonn sí, sroicheann sí buaic agus ansin titeann sí ar ais inti féin. Ní féidir leis an gcorp an staid aláraim seo a choinneáil go deo ar chor ar bith. Is é an fhadhb atá ann ná gur theith mé i gcónaí ag an mbuaic i mo shaol ar fad. Mar sin, níor tharla riamh dom go n-imíonn an eagla léi féin.
Agus an tríú ceann, b'fhéidir an ceann is tábhachtaí: cothaíonn seachaint an eagla. Gach uair a d'athraigh mé taobh an bhóthair, d'fhoghlaim mo inchinn: “Phew, bhí sé go maith arís. Go maith gur sheachain muid é.” Rinne an faoiseamh tar éis an tseachaint an eagla beagán níos láidre gach uair. Bhí sé searbh a thuiscint, toisc go mothaíonn seachaint chomh réasúnta. Ach is é an mheicníocht cruinn a choinníonn eagla beo thar na blianta.
Tá an dea-scéal le fáil go díreach ann: Má neartaíonn seachaint an eagla, ansin lagaíonn cur chuige í. Ní leis an gcobar, ach i gcéimeanna beaga, indéanta.
Leid 1: Dréimire eagla a thógáil
Ba é sin tús gach rud. Shuigh mé síos agus scríobh mé síos cé na staideanna le madraí a chuireann an oiread sin eagla orm, ar scála ó 0 go 10. Bhí cuma mo liosta thart ar seo:
- Ag féachaint ar ghrianghraif de mhadraí: 2
- Ag féachaint ar fhíseáin de mhadraí ag tafann: 3
- Ag breathnú ar mhadra taobh thiar de chlós ó dheich méadar: 4
- Ag gabháil thart ar mhadra ar iall ar an gcosán céanna: 6
- Ag suí i seomra le madra socair, ar iall: 7
- Lig do mhadra socair boladh a chur de mo lámh: 8
- Ag bualadh madra: 9
- Madra gan iall ag rith i mo threo: 10
Is é an cleas tús a chur ag an mbun agus bogadh suas go céim níos airde ach amháin nuair a bhraitheann an ceann reatha cosúil le 2 nó 3. Fuaimeann sé beagnach ró-éasca. Ach sin go díreach a d'oibrigh, toisc nár sháraigh mé mé féin riamh agus go raibh mé ag dul ar aghaidh beagán gach seachtain.
Leid faoi sin: Déan na céimeanna ró-bheag seachas ró-mhór. Má tá céim ina 8, déan é a bhriseadh síos. In ionad “gabháil thart ar mhadra”, mar shampla, “gabháil thart ar mhadra beag ar an taobh eile den bhóthar”, ansin “le trí mhéadar eatarthu”, ansin “ar an gcosán céanna”.
Leid 2: Fanacht go dtí go laghdaíonn an eagla
Is é seo an croílár, agus ag an am céanna an rud is deacra. Le gach cleachtadh, shocraigh mé fanacht sa staid go dtí go raibh mo eagla tite go dtí thart ar an leath. Mar sin má thosaigh mé ag 6, d'fhan mé go dtí gur mhothaigh sé cosúil le 3.
An chéad uair taobh thiar de chlaí an mhadra, thóg sé beagnach fiche nóiméad. Sheas mé ann, bhí an madra ag tafann, bhí buillí croí orm, agus ar deireadh, go han-mhall, tháinig laghdú air. Stad sé ag tafann agus thosaigh sé ag boladh féir. Agus sheas mé fós ann. An dara huair bhí sé deich nóiméad, an cúigiú huair mhothaigh sé ó thús cosúil le 2 amháin.
Tábhachtach anseo: Buann minicíocht ar dhéine. Níos fearr cleachtadh beag trí huaire sa tseachtain ná tástáil misnigh mór uair sa mhí. Foghlaimíonn an inchinn trí athrá go bhfuil an staid sábháilte. Chuir mé dátaí socra i mo fhéilire, cosúil le daoine eile a dhéanann spórt.
Agus rud amháin eile: Ná stop cleachtadh más féidir ag buaic na heagla. Mura mór duit imeacht, ní deireadh an domhain é. Ach déan iarracht an chéad uair eile tosú céim níos ísle, ionas go dtógfaidh tú an taithí “d'fhan mé agus d'éirigh sé níos fearr” i ndáiríre leat.
Leid 3: Teanga na madraí a fhoghlaim
Tháinig cuid ollmhór de mo eagla ón bhfíric go raibh madraí go hiomlán neamh-intuartha dom. Níorbh fhéidir liom a mheas cad a dhéanfadh madra ina dhiaidh sin. Mar sin thosaigh mé ag dul i ngleic le teanga madraí, le leabhair, físeáin agus níos déanaí trí bhreathnú. Laghdaigh sé sin an neamh-intuarthacht go mór.
Cúpla rud a d'fhoghlaim mé:
- Ní chiallaíonn eireaball ag luascadh go huathoibríoch “cairdiúil”. Taispeánann sé go príomha suaitheadh. Is minic gur comhartha maith é eireaball atá ag luascadh go scaoilte ar airde lár mar aon le corp suaimhneach. Is féidir le eireaball atá ard, righin, ag croitheadh go tapa, ar an láimh eile, teannas a chiallaíonn.
- Breathnaíonn madraí suaimhneacha suaimhneach freisin. Corp bog, béal beagán oscailte, cluasa i suíomh neodrach, gluaiseachtaí scaoilte. Go leor madraí a raibh eagla orm rompu san am atá caite, breathnaigh díreach mar sin. Ní raibh sé feicthe agam ach riamh, mar gur thug mé aird i gcónaí ach ar na fiacla.
- Comharthaí maolaithe. Bíonn madraí ag geáitseáil, ag ligint a mbéal, ag casadh a gcinn nó ag boladh go tobann ar an talamh nuair is mian leo staid a mhaolú. Nuair a bhí a fhios agam sin, thug mé faoi deara go raibh roinnt madraí neamhchinnte fúm freisin. D'athraigh sé sin mo dhearcadh go hiomlán.
- Comharthaí rabhaidh a ghlacadh dáiríre. Is comharthaí iad corp righin, reoite, fionnadh muineáil ardaithe, ag crónán, liopaí ardaithe nó radharc righin ar chóir meas a bheith agat orthu. An rud maith: tagann na comharthaí seo go minic sula dtarlaíonn aon rud. Cuireann madraí in iúl go soiléir nuair a bhíonn a fhios agat cad atá le faire amach dó.
Mo leid: Shuigh síos le fad i bpáirc agus breathnaigh ar mhadraí gan baint a bheith agat leo. Déan iarracht a aithint cé na madraí atá suaimhneach, cé na madraí atá corraithe, cé na madraí atá neamhchinnte. Domsa, ba chleachtadh eagla é sin agus clár foghlama ag an am céanna.
Leid 4: Fios a bheith agat cad is féidir a dhéanamh nuair a thagann madra
Is cuid mhór den eagla é an mothú go bhfuil tú ag fulaingt. Chuidigh sé go mór liom plean soiléir a bheith i mo cheann cad a dhéanaim nuair a thagann madra i mo threo. Seo an riail órga a ghlac mé chugam:
- Fan i do sheasamh. Ná rith ar shiúl. Aon duine a ritheann, spreagann sé an t-instinct súgartha nó seilge i roinnt madraí.
- Cas go dtí an taobh. In ionad seasamh os comhair an mhadra, casaim go beag go dtí an taobh. Feictear é sin níos lú confrúntach do mhadraí.
- Coinnigh na lámha socair. Lámha chuig an gcorp nó os comhair an bhoilg, ná bí ag croitheadh go fiáin agus ná coinnigh rud ar bith san aer.
- Ná breathnaigh go díreach. Is féidir le teagmháil súl dhíreach, fhada a bheith bagrach do mhadraí. Breathnaím níos mó thar an madra nó ar an talamh in aice leis.
- Anáil go socair agus labhair go socair. Má tá an duine i radharc, deirim go cairdiúil ach go daingean: “An nglaofá do mhadra chugat le do thoil?”
- Lig don mhadra boladh a chur. De ghnáth, níl uaidh ach boladh go gearr cé atá ann. Nuair a bhíonn sé críochnaithe, imíonn sé de ghnáth arís.
Agus níos déanaí ar an dréimire, nuair a thagann sé chun fáilte a chur roimh mhadra: Fiafraigh i gcónaí den duine ar dtús an bhfuil cead agat fáilte a chur roimh an madra. Lig don mhadra teacht chugat in ionad tú féin a chromadh os a chionn. Coinnigh cúl do láimhe amach go scaoilte agus lig dó boladh a chur. Má chasann sé chugat, déan teagmháil go héadrom ar thaobh an mhuineáil nó ar an cófra, ní ó thuas ar an gceann. Ní maith le go leor madraí an bualadh ón mbarr ar chor ar bith.
A fhios a bheith agam nach bhfuil mé gan chabhair, ach gur féidir liom rudaí cruinne a dhéanamh, laghdaigh mo leibhéal eagla i go leor staideanna cheana féin faoi céim amháin nó dhó.
Leid 5: Socraigh an corp gan rith ar shiúl ón eagla
Chuidigh dhá theicníc shimplí liom is féidir a úsáid i ngach áit gan a bheith faoi deara.
Is é an chéad cheann ná easanálú mall. Análaim ar feadh ceithre shoicind tríd an srón agus sé go hocht soicind tríd an mbéal, amhail is dá mbeinn ag séideadh trí tuí. Léiríonn an t-easanálú níos faide don chorp gur féidir leis dul síos. Is minic go leor trí nó ceithre anáil chun ligean don chéad eagla laghdú.
Is cineál cleachtadh talún é an dara ceann nuair a thosaíonn na smaointe ag rith. Comhairim i mo cheann cúig rud a fheicim, ceithre rud a chloisim, trí rud a mhothaím, dhá rud a bholaim, agus ceann amháin a bhlaiseaim. Fuaimeann sé sin beagán seafóideach, ach tógann sé tú go hiontaofa as an phictiúrlann tubaiste sa cheann ar ais go dtí an staid iarbhír.
Pointe tábhachtach a thug mo theiripeoir dom: Tá na teicnící seo ann chun an eagla a dhéanamh inleibhéalta, ní chun í a chur as radharc le draíocht. Ní faoi gan aon rud a mhothú a thuilleadh atá sé. Tá cead ag an eagla a bheith ann. Táim ag foghlaim go bhfuil mé in ann í a fhulaingt agus go n-imíonn sí léi féin arís. Má úsáidim an anáil mar uirlis hectic ionas go n-imíonn an eagla go tapa, éiríonn sí ina foirm nua de rith ar shiúl.
Leid 6: Smaointe an duine féin a thástáil
Bhí mo eagla lán de smaointe nár cheistigh mé riamh le blianta. “Ghearrfaidh an madra greim orm.” “Caillfidh mé an smacht go hiomlán.” “Má léimeann sé, ní féidir liom aon rud a dhéanamh.”
Cleachtadh a chuidigh go mór liom: Tar éis teagmhála, scríobh mé síos agus d'fhreagair mé trí cheist.
- Cad a bhí eagla orm a tharlódh?
- Cad a tharla i ndáiríre?
- Cad a insíonn sé sin dom faoin eagla atá orm?
Tar éis cúpla seachtain bhí leabhar nótaí beag agam lán le samplaí, áit a raibh mé ag súil leis an gceann is measa agus ansin níor tharla aon rud. Ghabh madraí thart. Chuir duine boladh de mo seaicéad. Rinne duine neamhaird iomlán orm. An rud sin a fheiceáil ar pháipéar, rinne sé mo chuid smaointe uathoibríocha níos ciúine de réir a chéile.
Bhí sé cabhrach freisin idirdhealú a dhéanamh idir “féideartha” agus “dóchúil”. Sea, tá sé indéanta go ngearrfaidh madra greim. Ach tá an chuid is mó de na madraí a mbíonn tú ag bualadh leo sa saol laethúil ag siúl lena ndaoine agus níl aon spéis acu ionainn. Bhí mo eagla tar éis “féideartha” a dhéanamh ina “cinnte” le blianta.
Leid 7: Comhghuaillithe a lorg
I m'aonar, is dócha nár éirigh liom chomh fada sin. Ba é an madra de chuid mo chara is fearr an t-ádh is mó, madra Labrador baineann, níos sine, an-socair. D'inis mé go hoscailte do mo chara cad a bhí ar siúl, agus d'aontaigh muid ar rialacha soiléire:
- Socraím an luas.
- Fanann an madra ar an iall ar dtús nó ina áit féin.
- Ní chuireann aon duine brú orm an madra a thadhall nó teacht níos gaire.
- Má tá sos de dhíth orm, bíonn sos ann, gan díospóireacht.
Ar dtús, ní raibh mé ach ina shuí léi i seomra, bhí an madra ar a blaincéad agus bhí sí ag crónán. Cúpla cuairt ina dhiaidh sin, bhí cead aici boladh a chur de mo lámh. Faoi dheireadh, bhí a ceann ar mo ghlúin, agus bhí madra stróicthe agam don chéad uair ó bhí mé i mo leanbh. Admhaím, bhí orm caoineadh beag a dhéanamh ansin.
Má tá aithne agat ar dhuine le madra socair: Fiafraigh i scoileanna madraí an bhfuil cead agat breathnú ar an oiliúint. Tá a fhios ag go leor oiliúnóirí faoin ábhar agus tacaíonn siad go fonnmhar. Tá tairiscintí ann freisin go háirithe do dhaoine le heagla roimh mhadraí, áit ar féidir leat a chleachtadh le madraí atá an-chothromaithe agus oilte. Is é an rud tábhachtach ná: Aimsigh daoine a bhfuil meas acu ar do theorainneacha. Ní hé an t-úinéir madra a deir “Ní dhéanann sé aon rud, ná bí ag gníomhú mar sin” an comhpháirtí ceart don phróiseas seo, ar an drochuair.
Leid 8: Na heitiltí i bhfolach a laghdú
Ba mhóimint aha é sin dom. Fiú nuair a d'fhéadfainn gabháil thart ar mhadraí, bhí go leor cleasanna beaga agam a thug slándáil bhréagach dom. Mar shampla, chuir mé mo lámha i gcónaí i bpócaí an seaicéid ionas nach bhféadfadh aon mhadra boladh a chur orthu. Bhí mé ag féachaint ar mo ghuthán chun gan a bheith orm an madra a fheiceáil. Bhrúigh mé mé féin chomh fada agus ab fhéidir go dtí an imeall agus mé ag gabháil thart nó chuaigh mé níos tapúla.
Tugtar iompar slándála ar na hiompraíochtaí beaga seo. Mothaíonn siad cabhrach, ach tá an éifeacht chéanna acu agus taobh an bhóthair a athrú, ach i mbeagán. Ceapann an inchinn: “Níor éirigh sé go maith ach toisc gur cheil mé mo lámha.”
Mar sin, laghdaigh mé na rudaí seo freisin céim ar chéim. Ar dtús na lámha as na pócaí, ansin an fón ar shiúl, ansin siúl ar an ngnáthluas, ansin breathnú ar an madra go comhfhiosach, go cairdiúil, gan a bheith ag stánadh. Mhothaigh gach ceann de na céimeanna seo ar dtús cosúil le céim nua ar an dréimire. Ach níor réitíodh an eagla i ndáiríre ach nuair a d'fhéadfainn gabháil thart ar mhadraí gan na maidí beaga seo.
Leid 9: Cliseadh a phleanáil
Ba mhaith liom a bheith in ann a scríobh nach ndeachaigh sé ach i méid ina dhiaidh sin. Ní raibh sé mar sin, áfach. Tar éis ceithre mhí, bhí tréimhse an-mhaith agam, rith mé thart ar mhadraí amhail is nach raibh aon rud ann. Agus ansin léim madra taobh thiar de chlaí gairdín, nach bhfaca mé, go glórach i gcoinne an gheata. Baineadh an oiread sin scanraithe asam go raibh mé ag faire amach do mhadraí arís i ngach áit ar feadh an chéad dá sheachtain eile. Bhí fearg orm liom féin agus shíl mé go raibh gach rud in aisce.
Ní raibh. Rinne mo theiripeoir é a rangú go ciúin: is gnáth an cliseadh agus is cuid den phróiseas é. Ní imíonn cuimhne an tseaneagla, déantar í a fhorscríobh trí thaithí nua. Is féidir le nóiméad scanraithe an seanrian a ghníomhachtú go hachomair arís. Is é an rud is tábhachtaí ná gan titim ar ais i seachaint ina dhiaidh sin.
Chuaigh mé ar ais dhá chéim ar mo dhréimire agus lean mé ar aghaidh. Tar éis trí seachtaine bhí mé ar ais ag an bpointe a raibh mé roimhe sin. Agus inniu tá a fhios agam: Ní cruthúnas é cliseadh nach n-oibríonn sé. Is cuid de é go simplí.
Cathain a bhíonn cabhair ghairmiúil ciallmhar
Chleacht mé go leor i m'aonar, ach táim an-sásta gur lorg mé tacaíocht bhreise freisin. Is féidir le heagla roimh mhadraí a bheith ina fhóibe shonrach i ndáiríre, agus le haghaidh a leithéid d'eagla, tá teiripe iompraíochta le comhdháil chéimnithe an-éifeachtach. Ní theastaíonn ó go leor daoine an oiread sin seisiún ná mar a cheapann siad.
Mholfainn cabhair ghairmiúil go cinnte má:
- mar thoradh ar an eagla tá ionsaithe scaoll,
- tá do shaol laethúil dírithe go mór ar mhadraí, mar shampla bealaí, áit chónaithe, fóillíocht nó teagmhálacha,
- tá iarracht déanta agat cheana féin cúpla uair i m'aonar agus níl tú ag dul chun cinn,
- tá baint ag an eagla le taithí olc a chuireann go mór ort fós, mar shampla greim iarbhír.
Is féidir le cleachtadh an dochtúra teaghlaigh a bheith ina chéad áit teagmhála nó go díreach cleachtadh síciteiripeach. Ní comhartha laige é sin. Ar dtús bhí náire orm dul go dtí teiripeoir le “rud éigin mar sin”, mar gur mhothaigh sé chomh ridiciúil. Ag féachaint siar, bhí sé ar cheann de na cinntí is fearr le blianta beaga anuas.
Focal faoi chúram sláintiúil
Ionas nach mbeidh aon mhíthuiscint ann: Ní raibh sé mar sprioc agam riamh gach madra a chuachadh. Agus ní hé sin an sprioc a chaithfidh a bheith agat ach oiread. Tá madraí ann atá neamhchinnte, drochoilte nó go deimhin ionsaitheach. Tá meas agus cúram áirithe go hiomlán cuí. Ní bhím ag dul chuig madraí strainséartha fiú inniu gan ceist a chur ar an duine ar dtús, agus má thaispeánann madra comharthaí rabhaidh soiléire, fanann mé ar fad.
An difríocht: San am atá caite, rinne an eagla an cinneadh dom, is cuma an raibh dachshund suaimhneach nó fathach ag crónán os mo chomhair. Inniu, déanaim an cinneadh mé féin, bunaithe ar cad a fheicim. Is meastachán é cúram sláintiúil. Is athfhillteach é fóibe. Agus ní chiallaíonn an bealach amach as an eagla an cúram go léir a chur ar leataobh, ach a bheith in ann meastachán a dhéanamh arís tú féin.
Conas atá mé inniu
Inniu, dhá bhliain go maith tar éis an chéad ghrianghraf ar mo dhréimire eagla, ní athraím taobh an bhóthair a thuilleadh. Téim ag rith nuair is mian liom. Tugaim cuairt ar mo chara is fearr, agus cuireann a madra fáilte romham ag an doras amhail is dá mbeinn mar chuid den tréad. Ní thugaim aird a thuilleadh nuair atá mé ag cuardach árasáin an bhfuil madraí ina gcónaí sa teach. Agus cúpla seachtain ó shin, d'fhiafraigh mé den chéad uair go deonach an raibh cead agam madra strainséartha a stróiceadh.
An duine madraí mé anois? Le bheith ionraic: ní go hiomlán. Má ritheann madra mór i mo threo gan choinne, uaireanta bíonn croitheadh beag orm. Ach maireann an croitheadh sin soicind, ní tráthnóna ar fad. Análaim amach, fanaim i mo sheasamh, breathnaím ar an madra, agus de ghnáth níl ann ach fiosracht. Tá a cumhacht caillte ag an eagla orm. Tá cead aici cnagadh go hachomair fós, ach ní chinneann sí a thuilleadh cá bhfuil mé ag dul.
Do chách, atá ag tús na slí
Má tá tú ag léamh seo agus ag aithint tú féin in mo shean-fhéin, anseo arís an rud is tábhachtaí i mbeagán focal:
- Is míchompordach an eagla, ach níl sí contúirteach. Ardaíonn sí agus titeann sí as a stuaim féin má fhanann tú.
- Mothaíonn seachaint sábháilte, ach coinníonn sí an eagla beo.
- Tóg dréimire eagla duit féin le céimeanna beaga agus tús a chur ag an mbun.
- Fan i gcleachtadh go dtí go bhfuil an eagla tite thart ar an leath. Cleachtaigh go minic agus beag seachas go hannamh agus go mór.
- Foghlaim teanga na madraí. Is lú an bhagairt a bhraitheann tú nuair a thuigeann tú é.
- Bíodh plean agat: fan i do sheasamh, cas go dtí an taobh, ná stánadh, anáil go socair, ná rith.
- Úsáid anáil agus talamh chun an eagla a fhulaingt, ní chun éalú uaithi.
- Seiceáil do smaointe: Cad a bhí eagla ort, cad a tharla?
- Lorg comhghuaillithe a bhfuil meas acu ar do luas.
- Laghdaigh na heitiltí beaga, i bhfolach freisin.
- Bí ag súil le cliseadh. Ní chiallaíonn siad gur theip ort.
- Faigh cabhair ghairmiúil má chuireann an eagla srian mór ar do shaol laethúil.
Ní chiallaíonn misneach gan eagla a bheith ann. Ciallaíonn misneach céim bheag a ghlacadh mar sin féin.
Bhí an abairt seo greamaithe agam ar nóta ar an gcuisneoir uair amháin. Tá sé fós ann.
Bheadh áthas mór orm dá roinnfeá do thaithí sna tuairimí. Cá bhfuil tú faoi láthair? Cad a chuidigh leat, agus cá bhfuil tú ag fáil bháis? Táim sásta ceisteanna a fhreagairt, agus b'fhéidir go gcabhróidh sé le gach duine atá ag tús na slí a léamh nach bhfuil siad ina n-aonar leis sin.